Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mab’in yüzüne dokunuyorum. En azından dokunmaya çalışıyorum. Çinçilyaya dokunduğumdaki gibi, bir şeyler hissetmek için bekliyorum ama hissedemiyorum.
“Seni,” diyorum. Boncuk boncuk gözleri cam gibi, çiy damlaları gibi, su gibi. “Yüzde yüz. Seni alırdım.”
Bu, acaba dışarıda sessiz sedasız yağan yağmurun tesiri mi? Şimdi İstanbul nasıl? Orada da böyle yağmur var mı? Yoksa Kozyatağı’ndaki bahçe şimdi ay ışıkları içinde pırıl pırıl yanıyor mu?
Kâmran, ben sadece senden değil, senin olduğun yerlerden de nefret ediyorum.