Şeytanın kalbi mesken etmesine engel olan şey Allah'ı anmaktır. Çünkü zikrin gerçek anlamda kalbe yerleşmesi ancak kalbin takvayla imar edilmesinden ve kötü niteliklerinden arınmasından sonra olur. Aksi takdirde zikir kalbe doğup hemen sönen bir şey olur. Kalbin hükümdarı olmaz, böyle olmayınca şeytanın hükümranlığına galebe çalamaz. Bunun için Cenâb-ı Hak:
"Takvâ sahipleri, içlerine şeytandan gelen bir saptırıcı fikir doğduğunda O'nu düşünüp hemen gerçeği görürler." (Araf, 201) buyurur ve bu ayette gerçeği görme meziyetini takva sahiplerine has kılmıştır.