"İranlı şair Şirazi der ki: Ölülere ağlama. Kuşların bile terk ettiği kafeslerinde değiller artık. Sen de yasından kurtul. Bu yasla kendini göremezsin. Ölüler ölmüştür. Kalanlar sırasını beklemek zorundadır. O sıra hiç gelmeyecek olsa bile."
Benim bir umudum bile yok. Yaşıyorken ölüyorum. Tıpkı Augistunus'un dediği gibi: Yaşamıyorum ama hayattayım, öyle güçlü ki isteğim, ölmemekten ölüyorum.
Eğer sormak istediğin ölümden korkup korkmamamsa, hayır korkmuyorum. Ölüm bir bitiş değil, aksine başlangıç. Çünkü hayat bu kadar çirkinse, ölümün güzel olması gerekir. Aksi halde tanrının adaletinden şüphe ederim.