doğa ananın göz nuru
cemreden sonra gelen bahar
akarken sen tertemiz, saf, duru
nasıl sevinmesin seni gören ağaçlar
bir mucize gibi neşeli gülüşün
o gözlerin ve içindeki parıltılı ışıklar
yokluğunda gülebilmek ne mümkün
yalnız ve ancak sen varsan eğer aşk var
deniz olmak mı güzel üzerine yağmurların yağdığı,
okyanuslara düşen bir damla olmak mı,
dağda bir ağaç olmak mı güzel ardında güneşlerin battığı,
gemi mi kayık mı yoksa balık mı?
