Kanser olduğu söylenen ya da öğrenen hastalarda psikolojik olarak gözlemlediğimiz 5 tane evre mevcut.Yani bizim tıp faküldesinde derslerde bize anlatılan bu 5 evre sırayla
1-inkar
2-öfke
3-pazarlık
4-depresyon
5-kabullenme şeklinde.
Haliyle meslek itibariyle belki haftada 2 defa bizzat hastalara beyinde tümörü olduğunu söylemek durumunda kalıyoruz.Aslında ilk teşhisi %90 biz koymuyoruz.,Genelikle dış merkezde teşhis konulup hastalar bize yönlendiriliyor.Peki neden hastaya kanser olduğunu ilk biz söylüyoruz.Sebebi bir insan için hayatındaki en kötü haberi kimse vermek istemiyor da ondan.Genellikle bize gelen hastalar başka bir hastanede tanısı konuluyor ama ''beyinde bir lezyonunuz var ne olduğunu biz bilemiyoruz, en kısa zamanda şu hastaneye gidin'' deniyor ve bazen biz gece 2 de 3 de bile hastaya hayatında duyacağı en kötü haberi veriyoruz.
Eh sadece üzülen hasta değil, annesi,babası,çocuğu için de son derece kötü bir haberi kimse vermek istemez.Daha geçen gün bir hastam , kendisi gürcistandan türkiyeye arkadaşlarının yanına gelmiş 40 yaşında kadın, baş ağrısı şikayetiyle acile gitmişler.Tomogrofi Mr derken beyinde tümör olduğu anlaşılmış. Tabi direk bize yönlendirilmiş.Hastanın nerdeyse hiçbir şeyden haberi yok.Şikayeti de baş ağrısı, dengesizlik. Dışardan baksan normal genç sağlıklı biri.Filmlerini inceleyince beyinde Glioblastom dediğimiz beyinde ki en kötü tümörlerden biri olduğunu anladık.Ne kadar kötü olduğunu anlatmak gerekirse genelde hastalar tedaviye rağmen,hatta tümörü çıkartsan bile ki teknik olarak tamamını çıkarmak neredeyse imkansız olan bir tümör ,genellikle 1 yıl kadar yaşıyorlar.
Bu bilgilere sahipsin, tabi hasta da sizden kendisiyle ilgili durumunun ne olduğu bilgisini bekliyor heyecan ve korku ile.
Bende o gürcü hastama beyinde kitle olduğunu