-Bakışlarını aydınlanmakta olan gökyüzüne çevirdi. Tam o anda kulağına ezan sesi doldu. Tüylerinin diken diken olmasına engel olamadı. Hep çıkmaza girdiği zaman bir ezan sesi kulağına ilişir, Yaradan, "Ben buradayım!" derdi sanki. Pes ettiğine utanırdı. Derdi veren Allah'ın dermanı da vereceğini unuturdu-
Konuk Sevmez Deniz
"Kapkarayım, çok karanlığım, simsiyahım Allah'ım," dedi Kuzey. "Mahvoldum. Çamura battım. Hayatımı berbat ettim. Beni bu karanlıktan çıkaracak gün ışığımı bana ver. İmera Fera'mı bulmam da bana yardımcı ol." Yutkunamadı. Bakışları gökyüzünde asılı kaldı. İmera fera, gün ışığı demekti.
-Konuk Sevmez Deniz