Bir insana baskı yapanlara yazıklar olsun. Ne dünyanın tüm armağanları, ne de tüm lütufları, başımızdaki despotun kıskanç sıkıntısının bize zehir ettiği bir anlık neşenin yerini tutar
Yoksul insan, alıngandır mesela. Dünyayı olduğu gibi göremez, her geçene şüpheyle bakar, etrafını rahatsızca gözler, söylenen her şeyi duymaya çalışır. "İnsanlar benim hakkımda ne konuşuyor? 'neden bu kadar çirkin!' mi diyorlar benim için? 'Ne düşünüyordu acaba!' ya da 'Buradan bakınca ne kadar üzücü bir görüntü!' mü diyorlardır?" Bunu herkes bilir, yoksul insan bir paçavradan bile daha değersizdir ve asla kimsenin saygısını kazanamaz.