“Tanrim, nasil bir çiglik! Nastenka nasil irkildi! Nas-tenka nasil benim kollarimdan kopup ona dogru atildi!..
Ben öylece durdum ve bir ölü gibi onlari seyrettim. Ancak Nastenka neredeyse genç adama ellerini uzatmis, neredeyse onun kollarina atilmisti ki, birden yine bana döndü, rüzgar gibi, simsek gibi yanimda bitti, ben kendime gelemeden iki eliyle boynuma sarilarak, sikica, atesli biçimde beni öptü. Sonra bana tek bir kelime söylemeden yeniden genç adama dogru atildi, onun ellerinden tuttu ve arka-sindan çekti.
Uzun süre orada durdum ve arkalarindan baktim...
Sonunda ikisi de gözden kayboldular.”