İçimizde bir deli vardı, bilge onu kovmuştur.
Reklam
Acı çekmeyi sevmek yersiz olarak kendini sevmektir, ne isek ondan hiçbir şeyi yitirmemeyi istemektir, kendi sakatlıklarının tadını çıkarmaktır. Sakatlıklarımızın üzerine eğildikçe, "İnsan nasıl mümkün oldu?" sorusunu kendimize soradurmaktan hoşlanırız.
Dertlerimizi alt etmekten aciz olduğumuza göre, onları işlemeye teşne olmak düşer hissemize.
Gerçekten de zevkin etrafında, acının etrafında hiç bulunmaya n bir dolandırıcılık havası vardır; her şeyi vaat eder ama hiçbir şey sunmaz , arzuyla aynı kumaştandır. Oysa tatmin olmayan arzu ıstıraptır;
ancak tatmin sırasında zevk'tir; bir kere tatmin edildiğinde ise hüsrandır.