"Çok yakışıklı, güzel ta içten sıcacık gülen bir adamdı. Çimeni yeşil gözleri büyüktü. Dünyaya sevgiyle bakıyor, onun gözlerinden yayılan sevgi, sıcaklık, güzellik dünyayı bir anda sarıveriyor. Onun yanına gelen insan sevgiyle, sıcaklıkla yunup arınıyor, içinde kinden, hasetten, kıskançlıktan, cümle kötülüklerden hiç bir şey kalmıyordu. Böyle insanlar var diye düşündü Hürü ana."
"Devir döndü Battal ağa.İnsan azgınlaştı, insan insanlıktan çıktı. Bundan sonra biz iflah olur muyuz ula?Bundan sonra herkes kendini düşünüyor.Eskiden bir tek insanın tırnağına taş değse bin oymağın, bin aşiretin , bütün şu dünyadaki insanların yüreğine değmiş gibi olur, herkesin yüreği sızlardı. Şimdi ya... Herkes birbirinin ölüsüne basıp geçiyor. Basıp geçiyor, basıp geçiyor."