"İnsanoğluna çalıştığı ile yeme-içme ve ruhunu neşelendirme güvencesi bağışlanmıştır. Her şey herkese aynı yollardan gelir. Erdemli olan ve ruhunda kötülük besleyen, iyi ya da kötü, temiz ya da pis, fedakarlık yapan ya da yapmayan herkes için aynı durum söz konusudur. İyi neyse günahkarda odur. Küfreden neyse küfretmekten korkan odur. Yeryüzünde yapılan her şeyde bu kötülük, yani herkes için aynı şeyin söz konusu olması vardır. Evet ayrıca insanoğlunun kalbi de kötülük doludur ve yaşarken kalbinde delilik vardır. Sonradan ölür gider."
"Kahkaha için şöyle dedim: Bu delice bir şey ve mutluluk için: O ne ki? Bedenimi şarapla keyiflendirmenin yollarını yüreğimde aradım ve kalbimin kılavuzu bilgelik olduğu zamanlarda da budalalığa tutunmanın yollarını. Ta ki insanoğlu için neyin iyi olduğunu, göğün altında yaşadığı günler boyunca ne yapması gerektiğini anlayana kadar."
"Niçin? Amacı ne ? İlkin bunlar bana amaçsız ve alakasız sorular gibi geliyordu. Cevapların herkesçe bilindiğini, çözümü bulmak istersem bunun beni fazla uğraştırmayacağını sadece o an o işe ayıracak vaktim olmadığını ama istediğim takdirde cevabı bulabileceğimi düşünüyordum. Ne var ki sorular kafamda daha sık tekrarlanır ve gitgide daha büyük bir ısrarla cevap bekler olmuşlardı. Hep aynı yere düşen mürekkep damlaları gibi hep birlikte bir kara lekede toplanmışlardı."