"Ne zamana kadar?"
" Ne, ne zamana kadar?
Ne zamana kadar kağıt yiyip mürekkep yalayacaksın? Benimle birlikte gel, orada, kafkas'ta, ırkımızdan binlerce insan tehlikede; gel onları kurtaralım
İnsanın, sevdiği insanlardan geç ayrılması zehirdir: insanın, bıçakla keser gibi,kendisi için doğal bir iklim olan ıssızlıkta yine yapayalnız kalması daha iyi
İçimi kaçınılmaz bir dönüş yolculuğuna hazırladığımın farkındayım. Nicedir kafamı kurcalayan soruların yanıtlarını ancak bir yolda giderken bulabilirim belki.
“Yıllardır caddelerine, ara sokaklarına, insanlarına, odalarına, meyhanelerine, sinemalarına, kedilerine, denizine, sizlerine gittikçe yabancı düştüğüm bu ihtiyar kentle birlikte çürüyor olamaz mıydım?”