Lâl
@zltl
5 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Klasik kitap okumaya başladığım dönemde elimin gittiği ilk kitaptı kendisi.
O zaman da çok etkileyici bulmuştum ve hâlâ öyle bulurum; en sevdiğim kitaplardandır ama ufak bir uyarıda bulunmam gerekirse, kitabı psikolojik olarak iyi olduğunuz zamanlarda okuyun çünkü kitabın içinde gittikçe kararan düşünceler ve tetikleyici unsurlar bulunabilir. Goethe'nin bu kitabı 2 hafta gibi bir süreçte yazdığını duymak ise şaşırtıcı olmuştu benim için. Burada kitap hakkında yazım dili veya konusu hakkında çok yorum yapmayacağım, bunlar zaten bulabileceğiniz şeyler. Daha çok insana hissettirdiği duygulardan bahsetmek isterim. Aşkın getirdiği çaresizliğin, dışlanmışlık, aidiyetsizlik, fazlalık gibi hissetme duygusunun, hayat kararmasının timsali gibi bir şeydi bu kitap. Hastalıklı bir aşk olduğu düşünülebilir, çoğu zaman ben de buna katılıyorum. Ama sağlıklı bir zihinden çıkmayan bir aşkın sağlıklı olması beklenebilir mi? İşte bu soruların cevabını vermiş bize.
(Ayrıca Vikipedi'den şöyle bir alıntı yapabilirim;
'Goethe, sonraki yıllarında kendini "Genç Werther'in Acıları"ndan uzaklaştırdı. Şöhretinden ve Charlotte Buff'a duyduğu gençlik aşkını halka duyurmasından pişmanlık duydu. Werther'i 27 yaşında yazmış olmasına rağmen, yaşlılığında da çoğu misafiri onun sadece bu kitabını okuyup, onu birçok eserinin arasından bu kitaptan tanıyordu. Bu yüzden ilişkilendirildiği Romantik hareketten ayrılıp, onu "hastalıklı her şey" olarak tanımlıyordu.'
tr.wikipedia.org/wiki/Gen%C3%A7_...)
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,3bin okunma
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
(Spoiler içerebilir.)
Kitabı okuduğum zamandan dolayı mı bilmiyorum, bana inanılmaz depresif bir hikaye gibi geldi. Kitap boyunca iyi bir şey yaşanmadı resmen. Tamam, belirli düzeydeki aksiyon okuyucunun kitaba bağlanmasını ve devamını merak etmesini sağlar ama bunu yaparken aralara birkaç iyi olay da sıkıştırırsınız ki okuyucu kendini toptan çaresiz hissetmesin. Bu kitapta iyi bir olay yoktu. Ne Kestra ne de Simon açısından. Okumaya 263. sayfaya kadar devam edebildim. Sonrasında devamını da tahmin ettiğim için sonunu okuyup geçtim. Dediğim gibi okuduğum dönemden mi kaynaklı bilmiyorum, belki ileride okuyup çok beğenirim. İlk kitapta da bu fazla aksiyon vardı ama üst üste okuyunca bile belirli oranda sıkardı, çok değil. İkinci kitap daha hızlı tempoluydu ve sanırım sindirerek okumak gerekiyor.
Puan vermedi
Muazzam bir devam kitabı. Gerek savaş olsun gerek karakter gelişimi olsun gerek başrol kızımız Vhalla olsun her şeyiyle çok iyiydi bence. Bu kitapta Vhalla savaşa gidiyor ve rüzgar güçlerini keşfetmeye başlıyor. Tabii prens Aldrik ile olan ilişkisi de gelişiyor, ikili birbirini daha iyi tanımaya başlıyor. İlk kitapta üstü kapalı geçilmiş her konu yavaş yavaş açılmaya başlıyor. Serinin tasarımı, kapak görselleri vb de çok iyi zaten. Yazım dili yine önceki kitabı gibi biraz basit kaçıyor ama sizi olaylarla inanılmaz derecede bütünleştiriyor ve sanki gerçekten kitabın içindeymişsiniz gibi hissediyorsunuz. Karakterlerle aramdaki bağ ilk kitapta çok gelişemese de ikinci kitapta tamamen pekişti diyebilirim. Ayrıca ilk kitaptaki akıcılık devam ediyor, yine bir/ birkaç gün içinde okuyup bitirebileceğiniz bir roman.
Puan vermedi
Akıcılık yönünden hiçbir sorunu yoktu ama yazım dili biraz hafif kaçıyordu. İçeriğinde büyü, aşk, savaş vb gibi kitabın ana çerçevesine ufak ufak değinilmiş, detaya inilmemişti. Serinin tüm kitaplarını okudum ve giriş kitabında bu durum böyle olsa bile ilerleyen kitaplarda her şey yavaş yavaş açılıyor ve detaya iniliyor. İlk kitabın bu kadar kapalı olması dolayısıyla devam kitaplarını okumayacaksanız biraz sabretmenizi söylemeliyim. Vhalla ilk kitapta değişen çevresinin ve adapte olmaya çalıştığı yeni bir dünyanın içinde buluyor kendisini. Kendisi bir kütüphaneci çırağı ve seneler boyunca o kütüphaneden çıkmamış olmasına rağmen bir anda çevresi değişince afallaması normal geldi bana. (Spoiler değil.) Bundandır ki her şeyi aynı anda anlamaya çalışıyor, her şeye azar azar bakıyor ama detayına inemiyordu yani. Her ne kadar kitabın ilerleyen sayfalarında benim için 'Bu niye böyle oldu ki? Daha mantıklı bir yöntem bulamadınız mı?' dedirtecek birkaç olay yaşansa da kitap genel anlamda güzeldi. Karakterleri tam oturmadığı için giriş kitabı hakkında karakter yorumunda bulunamam ama akıcılığı iyiydi, yazım dili basitti. Zorlanmadan bir gün içinde okuyup bitirilecek bir roman.
Puan vermedi
Kitabın konusu ve akıcılığı iyiydi. Yazım dilini beğendim. Bir günden biraz daha uzun bir sürede bitti. Konusu sizi sürüklüyor açıkçası, insanın daha çok okuyası geliyor. Buna rağmen kitabın çok hızlı gelişmesinden olsa gerek kitabın evrenine çok da giremiyorsunuz. Kendimi karakterlerin yerlerine koyamadım açıkçası. İki kişinin ağzından okuyoruz kitabı: Kestra ve Simon. Kestra yanılmıyorsam 16 yaşlarında bir kız. Kitap hakkında Kestra'nın güçlü bir kadın karakter olmadığı ile ilgili yorumlar okudum. Kısmen hak veriyorum. Aldığı bazı kararları ben de onaylamadım ve hatta Kestra'ya sinirlendim diyebilirim. Ama buna rağmen kitabın konusu, yapılan akıl oyunları vb güzeldi. Devam kitapları da var, onları da okuyacağım.
