Otları savuran rüzgârın hışırtısını dinledim. Düşününce şaşırdım; insan nasıl olur da böylesine sakin bir toprağın altında yatanların huzursuz olduğunu aklından geçirebilir, bir kez daha merak ettim.
Sayfa 496
"Sayende nasıl gömülmek istediğimi hatırladım... Mezarımın başında kimsenin dua etmesini istemiyorum. Benim kendi cennetim hazır zaten. Diğeri onların olsun."
Sayfa 490
Dört bir yanım onun hayaliyle çevrilmiş durumda. Gördüğüm her kadının, erkeğin yüzünde, hatta kendi yüzümde bile bazen onu görüyorum. Ve gördüğüm şey benimle alay ediyor. Bu dünya, bir zamanlar onun da hayatta olduğunu ve onu sonsuza dek yitirdiğimi bana bir an olsun unutturmayan şeylerle dolu.
Sayfa 476