Hazreti Peygamber,namazda iken bir çocuğun ağladığını duysa,onun ıstırabını dindirmek için namazını hafif tuttu.Böylece İslâm'da sevgi ve merhamet hissi,aile içi bir duygu alışverişi olmaktan başlayarak,dünyaya,insanlara,hayvanlara ve bütün yaratılanlara bakışın temeli,çıkış noktası oldu...
Ne kadar dehşete kapılırsak kapılalım,öte dünyaya ve Allah'a kapılarını kapamış,kalplerini zifiri karartmış olanların,hâkim olmak ve yalnızca kendileri yaşamak için durmadan öldürmeleri ve öldürtmeleri son bulmayacaktır.Bu vahşilerin elinden dünyayı kurtarmak,"Öldürmek zorunda kalınca güzel öldürün."emrinin sahibi İslâm'dan başkası ile mümkün mü?
Ey Nefs! Nemrud'a kat kat kuleler yaptırıp tepesinden göklere ok attıran nefs! Firavun'un içinden" Rab benim "! diye seslenen nefs! Roma'da müminleri arslanların ağzına attıran ve tatlı tatlı seyrettiren nefs! Yalnız kendisi yerken,doyarken,bakarken,duyarken,tutarken,tadarken,sevinen ve başka nefsler bunları yaparsa öfkesinden kuduran nefs! Fertten aileye,aileden kabileye,kabileden millete sıçrayan ve her daireyi kuşatan nefs