Serpil
@zonavolk_
Takip atıp takipten çıkan engellenir.
Şu anda okuduğu kitap
Çok zekice plan yapmıştı. Annesinin masallarından birine dayanarak bir oyun yazmıştı ve bu oyunu yılbaşı partisinde sahneye koyacaktı.
Meredith gülümsedi. Bir aile geleneği yaratıyor olabileceği düşüncesi çok hoşuna gitmişti. Bütün arkadaşlarının gelenekleri vardı, ama Whitson'ların yoktu; onlar her zaman farklıydılar.
Reklam
Büyük Kolombiya Nehri'nin kıyılarında, alınan her nefesin gözle görüldüğü bu soğuk mevsimde, Belye Nochi adı verilen meyve bahçesi sessizdi.
Soğuk ve sessizlik hiçbir yerde Meredith Whitson'ın kendi evindekinden daha fazla fark edilmiyordu.
Hiç kimse, sevgili babası bile, bu dört duvar arasında kendisini ne kadar yalnız hissettiğini anlamadı.
Ama yarın gece her şey değişecekti.
Benim değil başkasının yarası bu.
Ben buna asla katlanamazdım. Bu yüzden bu olanı alın saklayın, onu toprağa gömün.
Lambaları alıp götürün...
Gece.
— ANNA AHMATOVA
Erat gittikten sonra, yanındaki iki orunlu beyle bize doğru yaklaştı.
Önümüzde durdu Han oğlu Bahadır Şad.
Yüzünden belli oluyordu bizimle gurur duyduğu.
Birden "Kartal Savaşçıları, siz ayrı durun digerlerinden, yanımdan ayrılmayın! dedi. Bundan büyük muştu olur muydu?
"Bahadır Şad' ın yoldaşı olacağım!"
Bahadır Şad karşımızda durmuş öylesine inceliyordu karışık duruşumuzu. Yanındaki beye buyruk verdi ve ardına bakmadan atını sürdü.
Bey yüksek sesle yineledi buyruğu.
"Şad'ı izleyin!"
Üst üste yinelenen buyruklarla ulaştığımız geniş düzlüğe yayıldık.
"Kartal Savaşçıları şu yana ayrılsın!"
Nerden bilirdim o gün yeni "Hun Ordu Düzeni" ne tanıklık ettiğimi?
Reklam