,uzun zamadır tanıdığım,eskiden bir yerde dinlediğim,unutmuş olduğum,hoş bir besteyi artık hatırlıyormuşum gibi geldi bana. Sanki yaşamım boyunca ruhuma yalvarıyormuşum da ancak şimdi...
Ve sıklıkla bizi yanlışa sürüklemek için
Karanlığın aracıları yüzümüze doğruyu da söyler,
Dürüst yemlerle avlar bizi, sürüklemek için
En korkunç sonuçlara.
Bütün iyiliklerine ve akıllarına, mütevazı taleplerinin bütün sınırlılığına rağmen, hem iyi, hem akıllı, hem de mutsuz olan büyük bir genç insan türünün varlığından bahsetmektedir. Bu insanlar hayalperest olur ve kibir, sıkıntı, yalnızlık yüzünden hayali kalelerine kapanırlar.
, biz aynı yalnızlığı yaşamıyoruz diyorum içimden. O, insanlardan kaçıyor, onlardan nefret ettiği çok belli; bense, dünyayı daha duru bir bakışla gözlemleyebilmek, belki de daha iyi anlayabilmek, daha iyi kucaklayabilmek için ondan uzak duruyorum.