Harry kafasını kaldırıp Dumbledore'a baktı. Dumbledore ona gülmezdi - Dumbledore'a anlatabilirdi...
"Dün gece... Patronus'u yaratanın babam olduğunu sandım. Yani, kendimi gölün karşı kıyısında gördüğümde... onu göruyorum sandım."
"Çok kolay yapılabilecek bir hata," dedi Dumbledore sevecen bir edayla. "Sanırım bunu duymaktan bıkmışsındır, ama James'e inanılmaz derecede benziyorsun. Gözlerin hariç... gözlerini annenden almışsın."
"Sanıyor musun ki sevdiklerimiz ölünce bizi gerçekten de terk ederler? Zora düştüğümüzde onları her zamankinden de berrak bir şekilde hatırlamadığımızı mı sanıyorsun? Baban senin içinde yaşıyor Harry ve ona ihtiyacın olduğu zamanlarda kendini açıkça gösteriyor. Başka nasıl gidip de özellikle o Patronus'u yaratabilirdin ki? Çatalak dün gece yine koşuyordu."