Yine insanın anlam arayışı ile ilgili bir kitap daha... “aramak, bir amacı olmak demektir. bulmaksa özgür olmak, dışa açık bulunmak, hiçbir amacı olmamak. sen ey saygıdeğerı kişi, belki gerçekten arayan birisin, çünkü amacının peşinden koştuğundan hemen gözünün önündeki bazı şeyleri görmüyorsun" omm. Bir hint masalı olarak Buda'yı ve Budizm felsefesini okuyoruz kitapta. Buda da "uyanmış kişi" demekmiş. Kitap ile ilgili Ekşideki bir yoruma da baya güldüm bu arada; “siddhartha çok narsistik bir hikaye değil mi ya ? siddhartha şu filozof atakan gibi bi çocukluk geçiriyor. ailesi hayran, herkes hayran ona falan. o da herkesten üstün olduğu hissini pekiştiriyor böylece." biraz öyle gibi de ama yazar kitaplarında dünya savaşlarından sonra halkın özellikle gençlerin herhangi bir dine ve görüşe dayanmadan bireysel varoluşçulukla düşünsel ve ahlaki olarak yeni şeylere odaklanması ihtiyacını karşılamış ancak kitaplar yazıldıkları dönemlerden çok sonra değer görmeye başlamışlar.