Zuhalgül
@zuhaaalben
6 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
DalŞiir
Yanabilecek kadar kuru
Çürüyebilecek kadar yaş
Bir işe de yaramayacak
Ama eldeki son dal
Pek belli sensin bu dal
Belki eğersin bükersin
Lakin yenisini getiremezsin
Sensin eldeki son dal
Şekil vermek istersin
Boyarsın çizersin
Bazen pek de değişmez
Ama işte
Eldeki son dal
Kırasın gelir, sinirlenirsin
Hem üzgün hem arsızdır o
Ama yine de incinmesin
Eldeki son dal
Bu dal hiç büyümez mi?
Akıllanır, değişmez mi?
Yanlışı doğruyu bilmez mi?
Neden böyle
Eldeki bu son dal
Dal hâlâ arı mı arıyor
Çiçek açmayı beceremezken
Bir çiçek açsan
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
insanız, arsızız, saçmalarız.Şiir
İnanmak istedik,
Bir anlamı olduğuna.
Olmadığını düşünmek sıyırmaktı kafayı.
Elimizde değildi, inanmak isterdik.
Sarıldık sımsıkı bu inanca,
Sonra başladık saçmalamaya.
Başta amaç inanmaktı bir yaratıcıya,
Bilemezdik saçımızın teline karışılacağına.
Çünkü insanız,
Doyumsuzuz, arsızız, hırsızız.
Belliydi sapıtacağımız,
Kendimize sahip çıkamayacağımız.
Korktuk önce tanrısızlıktan,
Sonra tanrının kötülere(?) yapacaklarından.
Sığınmak istediğimiz düşünce,
Baş belamız oldu sonradan.
Aslında görüyoruz saçmalığı,
Biliyoruz, hiçbir anlamı olmadığını.
Düzensizliklerden anlıyoruz, planlanmadığımızı.
Pek de özel değiliz, rastgeleyiz, kabullenemiyoruz.
Uydurduk bir şeyler,
Uydurmaya çalıştık, dine uygun karakterler.
Kahramanlar yarattık ve hatta mucizeler.
Dostum uyan, tanrıyı biz yarattık en baştan.
Ancak seninle yaşar ruhum,
Ancak senin o güzel gözlerinle.
Ancak seninle böyle mutluyum,
Ancak senin o güzel gülüşünle.
Ruhlarımız iple bağlanmış gibi,
Çekildikçe çekiliyorum sevgili.
Kaçmak isteyen de yok ki.
Daha da çok sevmek isterim seni.
Her şeyin bir başka;
Bal dudakların, inci gülüşün
Her şeyin mi olur harika?
Çoktan teslim oldum galiba.
Şimdi sevgili,
Sakın bırakma ellerimi.
Çünkü seninle buldu hayat,
Çünkü seninle buldu bu ruh kendini.
Kaçmış hayatŞiir
Sanki bir filmmiş,
Oturup saatlerce izlenmiş.
Pek de önemsenmemiş ama
Asıl soru
Senarist kimmiş?
Başrol müyüm,
Senarist mi?
Ya izleyici?
Hepsi birden mi, ben de bilmiyorum,
Birini bile beceremezken.
İzlerken sahneler geçmiş,
Çayın soğumuş,
Kalbim üşümüş
Kafam karışmış
Ama düşüncelerim bitmemiş.
Orada oynayan benmişim,
Ama kaçmış espriler,
Duygusal anlar, bilmeceler.
Bitmeyen sadece beynimi yiyenler.
Ne iyi bir oyuncu
Ne iyi bir senarist.
Daha becerememişim ki
İzlemeyi de dinlemeyi de.
Unutmuşum çünkü,
Anı kaçırmadan hissetmeyi.
Beni güzel hatırla
Bunlar son satırlar...
Farzet ki bir rüzgardım
Esip geçtim hayatından
Ya da bir yağmur
Sel oldum sokağında
Sonra toprak çekti suyu
Kaybolup gittim..
Orhan Veli Kanık