Zülanla

Zülanla
@zulanla
sakince delirdim
Erciyes Üniversitesi
14 Ekim
37 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
@zulanla·
·
sabitlendi
Yenilmez
Üşümeyi sevmeyen, yenilmez kız çocuğu, Açtı gözlerini bir dağ eteklerinde, Ne özgürlüktü o, aynı zamanda çaresizlik. Başına geleceklerden habersiz, Tek söylediğiyle geri dönülmez hareketsiz, Heyecanı, bin bir padişahtan kefilsiz. Bilinmezliğin ortasın da, kurtlar sofrası, Meraklı bakışları kaldı yanına bir de kitapları, Şimdi sahip olduğu tek müspet, inandıkları. Özgüveninin arkasına sığınmış saflığı, Saçları kadar ince ve açıktı lafları, Aldatmayla gelen içini kara, dışını aydınlattı. Soğuk, sessiz bir otel odası, Camına menzil olmuş dal sigarası, Zamanla eriyen, bir şita kundurası. Görür görmez anladığı aşkı, Beklediğine değmişti aslında karşı, Göremediğiyle kaldı, ne sevgi ne saygı. Bıraktığı binlerce doğrular gibi, Aldığı sayısız enisler azar, Ama şimdi uslanmaz gönül, bir daha koşar.
Şiir
Reklam

Zülanla

, bir kitap okudu
Puan vermedi·224 syf.·
2024 1. kitabı
Nurullah Genç
9.3/10 · 3.482 okunma
vv
Artık o gelmez, ben de gidemem Bu böyle bitmemeliydi En acısıyla, en imkansızıyla Bir kere öpemeden, koklayamadan Senden sonra her şey kırıyor beni Rüzgar senin kokunu getirmiyor diye Güneş seninle doğmuyor diye Yağmur seninle yağmıyor diye Yollar sana çıkmıyor diye Ah bu şehir, ben bu şehre küstüm senden sonra Herkesi sana benzetiyor diye Nereye gideceğim ben söylesene Sen kalbimle geldikten sonra Kendime de mi kızayım Seni sevdi diye En olmaza tutuldu diye.
Şiir
İnsan hiç sever mi? Hiç görmediğini, Deli derler adama ya Bense tüm hayatımın en aklı selimiydim
Şiir
Ben hiç olmadığım kalbinle yaşıyorum Artık sesini bile duyamazken Benimleyken göremediğimi, Artık hiç göremeyeceğimi bilirken.
Şiir
Reklam