"Fikir, söylemin ilk anından son anına kadar gelişen, yeşeren, çiçek veren, olgunlaşan bir şeydir. Asla dur durak bilmez, asla kendini tekrar etmez. Fikrin, her an değişmesi gerekir. Çünkü değişim yoksa hayat da yoktur."
"Sadece hayatın bizi zehirlediği kadar yaşayabiliyoruz." diye yazmış Tolstoy itiraflarında, hayata dair kafası karışmışken.
Arthur Schopenhauer ise "Niçin ruhunu zorluyorsun Ebedi planlar için çok güçsüz. " cümlesini eklemiş mutlu olma sanatına.
Bizi zehirleyen hayat mı yoksa esiri olduğumuz duygular mı diye soruyorum o zaman...