Sadece sen ve ben mavinin ve siyahın birbirine karıştığı en güzel tonda ,şemsiyenin altında ,herkes kaçarken kuşkusuz sıcaklıklarımız birbirine karıştı.sadece nefesin ve yağmur damlalarına yapışan negatif iyonlarla hava temizlendi.sadece buğulanan cam bizi gizledi, sadece biz olmak...sanki bütün hidrolojik döngü birbirimizin olmamız için kendi içlerinde bi ahenk yarattı