Zeynep ŞAHİN
@zynp_shn
Yüksek İnşaat Mühendisi & Matematik Öğretmeni
28 Temmuz
52 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazen bir insan, hayatında hiç alışık olmadığı bir şeyle karşılaşır ve dünyası bir anda değişir. Martin Eden de tam böyle biri. Hayatı boyunca basit, sade bir dünyada yaşamış; ama bir gün, başka bir hayatın kapısını aralayan birini tanıyor. Ve o andan sonra, kendini değiştirmek, geliştirmek, başka biri olmak için yola çıkıyor.
Martin’in yolu kolay değil. Okuyor, yazıyor, öğreniyor… Okudukça başka bir dünyaya yaklaşıyor ama o dünya, sandığı kadar güzel değil.
Roman, Martin Eden, dışarıdan bir başarı öyküsü gibi görünüyor. Ama aslında içten içe çok yalnız bir arayış.
Martin’in yaşadığı şeyler, hepimizin hayatında yaşanabilecek duygular; sevmek, kaybetmek, kendini bulmak ve bazen de kendinden vazgeçmek…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·198 syf.··
Beğendi
·2025 7. kitabı
·22 saatte okudu
·Okunma: 28 Mart 2025 23:11
“Çizgili Pijamalı Çocuk”, masumiyetin savaşın karanlığına yenildiği bir hazin sonlu hikâye… Kitabın ana karakteri Bruno’nun sadece bir arkadaş ararken bulduğu şey, dünyanın en ama en acımasız gerçekleri. Shmuel’in çizgili pijamalarının arkasındaki korkuyu anlamayacak kadar saf, ama onu bir dost olarak sevecek kadar iyi kalpli.
Bir çitin ayırdığı iki çocuk… Aslında birbirlerinden hiç farkları yok. Ama dünya onların aynı tarafta olmasına izin vermiyor. Bruno, Shmuel’in yanına geçtiğinde, artık geri dönüş yok. Son anlarında bile el ele tutuşmaları… İşte o an, içimde bir şeyler kırıldı. Çünkü dostluk, nefreti yenecek kadar güçlüydü, ama savaş onlara bunu bile çok gördü.
Dağların suskunluğunda, rüzgarın sertliğinde ve insanın yalnızlığında yankılanan bir hikâye. Uzak bir köy, bilinmeyen bir dil, çözülemeyen bakışlar… Her şey öğretmenin dünyasında bir boşluk gibi, ama aynı zamanda derin bir keşif. Ferit Edgü, kelimeleri son derece yalın kullanarak yoksullukla yoğrulmuş bu toprakların sessiz çığlığını duyuruyor. Karlarla örtülü dağlar, köylülerin suskun yüzlerinde birer gölge gibi belirirken, insan ruhunun yalnızlığı doğanın sertliğiyle iç içe geçiyor. Kelimeler az, ama anlam çok; anlatı sade, ama etkisi güçlü. “Hakkari’de Bir Mevsim”, insanın kendini keşfetme yolculuğunun şiirsel bir yankısı. Her cümlede hem kayboluş hem de yeniden doğuş hissediliyor.
