Halk güler ve gülmekten hoşlanır fakat halkı güldürmeye çalışanlar işte o bir alay soytarı olmaktan başka bir önem kazanamazlar. O alaylar aynıyla komik resimlere benzer ki insanı bir müddet güldürür fakat alaya hedef olanın kıymetini azaltmaz. Bugün takdir ettiğimiz bir adamın o yolda tuhaf bir resmini görsek hangimiz gülmeyiz? Fakat o resme gülmüş olmaktan dolayı o adam hakkındaki fikrimizde hiçbir değişiklik olmaz.
Ben hayatımı kendim kazandım. Ben yine kendi işimle yaşıyorum!" diyebilmek. Ah o vicdan rahatlığı o, acaba acıkmadan yiyenler gibi çalışmadan yaşayanlar da var mıdır?