Ayna metaforu vardır bizde ; kalp aynaya benzetilmiştir . Temizlendikçe parlar , ilahi neşelerle o kalp ışık saçar , parladıkça başka akisler oluşur , an gelip ayna artık parlamazsa , bir de aynaya endişe ve hırs hâkim olursa her endişe bir is olarak o aynaya işler . Leke , leke üstüne ; is katmerlenir , Süleymaniye Camii'nin is odası gibi olur . Böyle bir sıkıntı var çağımızda ama ben hiçbir zaman ümitsiz ve bedbin olmadım .