ölüm, kişiyi bir varoluş halinden daha yükseğe taşıyabilen bir katalizördür. ölümün farkındalığı kişiyi süflî uğraşılardan uzaklaştırır ve hayatına yeni bir anlam, bir derinlik katar. ölüm bize varlığın ertelenemeyeceğini hatırlatır. insan ölümle yüzleşecek kadar şanslıysa, hayatı bir imkân, ölümü de 'imkânın artık mümkün olmaması' olarak değerlendirebilir ve hayatını son ana dek değiştirebileceğini fark eder.
feridun attar'ın o enfes istiaresiyle söylersek, kişi simurg'u görmek için kanatlarının yanmasını göze alabiliyorsa, doğru yolda ve doğru yönde yürüyor demektir.
rollo may "yirminci yüzyıl insanının temel sorunu nedir?" diye sorar ve cevap verir: "boşluk." insanlar neyi istediklerini ve neyi hissettiklerini bilmemektedirler.