zeynep
@zyps
'milyonlarca ışık yılı uzaktayım
198 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
bir kitabı anlayabilmeniz için zihninizin yeterli gezinme alanına sahip olması şart. bu sadece okuma için değil, hayat için de geçerli. yaşadıklarınızın size anlamlı gelmesi için biraz zihin gezinmesi şart.
Sayfa 100
zeynep
"zihin gezinmesi dikkatin farklı bir biçimi aslında -ve zorunlu bir biçimi."
Puan vermedi·223 syf.·
2025 11. kitabı
kemal sayar, modern insanın içsel yolculuğuna ve ruhsal bunalımlarına ayna tutan, psikiyatriyi edebiyatla ustaca birleştiren en sevdiğim yazar ve hekimlerden biri. kitaplarını okurken psikolojinin derinliklerine inmek, varoluş çağrısına eşlik etmek hoşuma gidiyor.
ruhun labirentleri, kemal hoca’nın okuduğum diğer kitaplarından biraz farklı. bunun nedeniyse daha fazla akademik terim ve literatür taraması içeriyor olması. “labirent” metaforu üzerinden "benlik” kavramını inceliyor. bu labirent yalnızca bireysel bir karmaşayı değil, aynı zamanda toplumsal belleğin ve kültürel kodların da bir yansıması. kitabın ön sözünde de buna işaret ediyor: “kültürel derinliğe nüfuz etmeden deruhte edilecek bir psikoloji/ psikiyatri pratiği, bizi sıhhatli bir pratiğe ulaştırmaz.” kitap süresince birçok düşünür ve sanatçıyı referans alarak “benliğe” çok katmanlı bir anlatı sunması da tüm bunları destekler nitelikte bence. ek olarak “sahici benlik” ve “sahte benlik” arasındaki çatışma, bireyin içsel huzursuzluğunun temel kaynaklarından biri olarak ele alınıyor. bireyin gerçekle yüzleşememesinin getirdiği depresyon, kaygı ve yabancılaşma gibi ruhsal sorunları; sadece bireysel patolojiler olarak değil, aynı zamanda anlam kaybı, benlik bütünlüğünün zedelenmesi ve aşırı bireyselleşme gibi çağdaş sorunların bir yansıması olarak değerlendiriyor. bu alanda çalışmama rağmen kitapta adı geçen “frantz fanon” benim için bir keşif oldu. psikiyatrist ve düşünür kimliğiyle, sömürgecilik ve kimlik üzerine geliştirdiği fikirler beni derinden etkiledi..
M. Kemal Sayar
M. Kemal Sayar
zeynep
kitap ile ilgili bazı eleştirilerde tasavvuf yönünün ağır basmasından bahsediliyordu. ben buna çok fazla katılmıyorum. benlik olgusundan bahsedilip ‘bireyin ötesindeki bir yaratıcıdan’ bahsedilmemesi absürt olurdu. aynı zamanda modern tıbbın ruhu yalnızca biyolojik bir varlık gibi ele alması doğru değil, insanın manevi yönünün de hesaba katılması gerekiyor. sadece iyileşmek değil, anlam bulmak istiyoruz. bunu da yaratıcı ile kurduğumuz bağla sağlayabiliriz.
rollo may "yirminci yüzyıl insanının temel sorunu nedir?" diye sorar ve cevap verir: "boşluk." insanlar neyi istediklerini ve neyi hissettiklerini bilmemektedirler.
Sayfa 13
zeynep
bu iç boşluk kendisini farklı biçimlerde gösterebilir; azalmış özsaygı, değer karmaşası, yeme bozuklukları, madde kötüye kullanımı ve kronik tüketicilik gibi. kişiler ahlakı ve tutarlılığı önceleyen bireyler olmaktan çıkarak başkaları tarafından beğenilmeyi önceleyen bireylere dönüşür. ahlaki olarak doğru olanı yapmak yerine, başkalarını cezbederek onların beğenisini kazanmak hayatın temel amacı olur.
s.20
zihinsel kontrol paradoksu
kontrol hissine sahip olmak hem yaşam doyumu açısından hem de güvende hissetmek açısından çok gereklidir.
Sayfa 76
zeynep
ayrıca davranışlarımız, duygularımız, düşüncelerimiz ve bedensel duyumlarımız üzerinde de kontrol sahibi olmayı arzularız. bu yüzden, rutinler ve tahmin edilebilirlik çok önemlidir; çünkü bunlar yaşamımızdaki kontrol hissinin devamı için gereklidir. kontrol duygumuzu yitirdiğimizde kendimizi stresli ve kaygılı hissederiz.
bir nokta gayet net: kişi kontrolü başaramadığında ortaya çıkacak sonuçlarla ilgili kaygılandığında ve bundan ötürü takıntıyı kontrol etmek için çok fazla uğraştığında, sadece tam bir zihinsel kontrol şansını düşüren koşullar oluşturduğu için bir kısırdöngü gelişebilir. (s.90)