Zeynep

Zeynep
@zzeeynep
“Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni Değmez bu yangın yeri avuç açmaya değmez.”
Uzun bir günün, hatta akşamın ardından insanın yalnız başına kalıp, kendi koltuğuna oturup kendisi olabilmesi, yıllar süren uzun ve maceralı bir yolculuktan sonra yolcunun kendi evine dönmesine benziyor.
Sayfa 168·Kitabı okudu
1000Kitap
Reklam
Hep birlikte inanacakları bir hikaye kalmayınca, hepsi tek tek kendi hikayesine inanmaya başlayacak, herkesin kendi hikayesi olacak, herkes kendi hikayesini anlatmak isteyecek.
Sayfa 145·Kitabı okudu
1000Kitap
“Babam insanımızın bir gün başkalarını taklit etmeyecek kadar mutlu olabileceğinden umudu kesmedi hiç!”
Sayfa 65·Kitabı okudu
Edebiyat
“Bir kusurum varsa, o da konu haricine çıkmaktır.”
Ama aslında insanın artık hiçbir zaman hikayenin aslı hangisidir, hayatın aslı hangisidir anlayamayacağını anlattım.
Sayfa 45·Kitabı okudu
Edebiyat
Boğaz’ın Suları Çekildiği Zaman
Canım, güzelim, kederlim, felaketler zamanı gelip çattı, gel bana, nerede olursan ol gel, ister sigara dumanıyla dolu bir yazıhanede, ister çamaşır kokan bir evin soğanlı mutfağında, ister dağınık mavi bir yatak odasında, nerede olursan ol, vakit tamam, gel bana; yaklaşan korkunç felaketi unutmak için perdeleri çekili yarı karanlık bir odanın sessizliğinde bütün gücümüzle birbirimize sarılarak ölümü beklemenin zamanı geldi artık.
Sayfa 26·Kitabı okudu
Reklam