Kayığım Rosinha

8,4/10  (9 Oy) · 
51 okunma  · 
11 beğeni  · 
1.039 gösterim
"Jose Mauro de Vasconcelos", 26 Şubat 1920'de Rio de Janeiro yakınlarındaki Bangu'da doğdu. Kızılderili ve Portekizli kırması bir ailenin çocuğuydu. On beş yaşında lise öğrenimini yarıda bıraktı. Çeşitli işlerde çalıştı. Boks antrenörlüğü, tarım işçiliği, balıkçılık yaptı. Kızılderililerin arasında yaşadı. 1942 yılında yazdığı ilk romanı "Yaban Muzu"yla eşine az rastlanır anlatıcılık yeteneğini ortaya koydu. Ardından, "Şeker Portakalı", "Güneşi Uyandıralım", "Delifişek", "Kayığım Rosinha", "Kardeşim Rüzgar Kardeşim Deniz", "Çıplak Sokak" gibi romanlarıyla ünü Brezilya sınırlarını aştı: "Kayığım Rosinha" Amazon Ormanı'nın öyküsüdür. Kahramanı "Ze Oroco", kayığı "Rosinha"yla nehirde dolaşır. Ama "Rosinha" sıradan bir kayık değil, Ze'nin uzun uzun konuştuğu, dertleştiği bir yol arkadaşıdır. Bu güzel roman, "Jose Mauro de Vasconcelos"un Brezilya edebiyatında tuttuğu önemli yerin kesin kanıtıdır.
(Arka Kapak)
  • Baskı Tarihi:
    1997
  • Sayfa Sayısı:
    216
  • ISBN:
    9789755101576
  • Orijinal Adı:
    Rosinha, Minha Canoa
  • Çeviri:
    Aydın Emeç
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Sabit NA 
19 Oca 22:02, Kitabı okudu, 3 günde, Beğendi, 7/10 puan

Brezilya nehirlerinde dolaşarak ağaçlarla ve hayvanlarla konuşmak isteyenler için masal tadında dinlendirici bir kitap.

Kitaptan 4 Alıntı

Parmenides 
28 Nis 2015, Kitabı okudu, Beğendi, Puan vermedi

"Garimpio'lar nedir?"
"Elmas arayan birtakım insanlar."
"elmas nedir?"
"Elmas, nehirlere düşen ve yıldıza dönüştükten sonra elmas halini alan küçücük bir güneş damlasıdır. Insanlar elmas yüzünden birbirlerini boğazlarlar."
" insanlar, yıldızlar yüzünden de birbirlerini boğazlarlar mı?"
Dede güldü:
" Yıldızlar insanları ilgilendirmez!"
"Dede, insanlardan çok söz ediyorsun... Insanlar nedir?"
"insanların ne olduğu anlatılamaz. Yeryüzünün en korkunç şeyidirler. Bütün zamanlarını birbirlerini yok edecek şeyler keşfetmekle geçirirler. Bir gün insanları göreceksin."

Kayığım Rosinha, José Mauro De VasconcelosKayığım Rosinha, José Mauro De Vasconcelos
Parmenides 
04 Haz 2015, Kitabı okudu, Beğendi, Puan vermedi

Sıcacık bir kahve. Ateşin hemen yanında yorgana iyice sarınmak. Sayısız, un tanesi gibi yıldızın serpiştirildiği kapkara gece.
" Bugün Rosinha, sana hiç işitmediğin bir hikaye anlatacağım."
"Bir varmış bir yokmuş, diye mi başlıyor?"
"Bu kez değil."
"Yazık, çünkü insanların anlattıkları şeyler 'bir varmış bir yokmuş'la başladı mı daha güzel oluyor."

Kayığım Rosinha, José Mauro De VasconcelosKayığım Rosinha, José Mauro De Vasconcelos

Bitkisel, sakin bir tanrıdır. Calamanta derler adına. Bize ihtiyaç duyduğumuz tek şeyi verir: Sabrı. Sakin bir hayat yaşama ve kıpırdamadan geleceği bekleme sabrını.

Kayığım Rosinha, José Mauro De VasconcelosKayığım Rosinha, José Mauro De Vasconcelos

Sırtüstü uzandı, geniş gökyüzünü seyretti. Tanrı'nın bütün iyi niyetini kapsayabilmesi için gökyüzünün gerçekten çok geniş olması gerekiyordu.

Kayığım Rosinha, José Mauro De VasconcelosKayığım Rosinha, José Mauro De Vasconcelos