Zevcem,
ruhu revanım
Hatice Pîrâyende,
ölümü düşünüyorum,
demek ki arteryo skleroz
başlıyor bende…
Bir gün
kar yağarken,
yahut
bir gece,
yahut
bir öğle sıcağında,
hangimiz ilkönce,
nasıl
ve nerde öleceğiz?
Nasıl
ve ne olacak
ölenin son duyduğu ses,
son gördüğü renk,
kalanın ilk hareketi
ilk sözü
ilk yediği yemek?
Belki de birbirimizden uzakta öleceğiz.
Haber
çığlıklarla gelecek,
yahut da ima edecekler,
ve kalanı yalnız bırakıp
gidecekler…
Ve kalan
karışacak kalabalığa.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Baxın,insanlar təbiətin işini necə korlayırlar,təbiət onları yırtıcı yaratmır,onlar özləri bunu istədiklərindən yırtıcılara çevrilirlər : insanların bir-birini öldürmək üçün yararlandıqları on iki kiloqramlıq mərmisi olan topu da,süngünü də Tanrı yaradıb insanlara bağışlamayıbdır,bu onların öz yaramaz düşüncələrindən törəmişdir.
Böyük dərrakə və böyük qəlb sahibi olanlar əzab və iztirab çəkməyə borcludurlar.Mənə elə gəlir ki,əsl böyük insanlar bu dünyada böyük kədər duymalıdırlar.