" Evet, ölüm bir ihtimalden çok daha fazlası... Lakin bu ıssızlıkta; eşsiz bilgiler barındıran bir defter ve emsalsiz bir hazineyle helak olmaktansa, bir kaptana yaraşır şekilde; sular üstünde, gökler altında ölmeliyim..."
Alfonso, öksürük nöbetini savuşturup: "Umut etmeye ve masalların içinde kaybolmaya ihtiyacımız var. Hayat karşısında başka türlü direnemeyiz. Kalk gidip zıbaralım yoksa burda sızacağım." dedi.
Gece kimin içine çökeceği konusunda kararsızdı. Tüm ihtişamıyla binlerce cariyesi olan yıldızları okşuyordu dışarda. Geceye mukavemet gösterdiği oranda inceliyordu insan. Sonra yazabilen yazıyor, bağırabilen bağırıyor, ikisini de yapamayan var gücüyle susuyordu. Susup, uyudum.