Bir çay içimi memleketim. Nefes nefese, dere boyu.
Çocukluğum, avunduğum, terimi sırtımda kuruttuğum,
Boncuk boncuk ağladığım, acımı sende unuttuğum.
Bir çay içimi memleketim. Dizlerimde yara kabukları.
İlk kez âşık olduğum, ismini yutkunduğum,
Sessizce ağladığım, hiç unutamadığım.
Bir çay içimi memleketim.
Taşlarına, ağaçlarına ismini kazıdığım.
İlk şiirimi yazdığım...
Geceleri en güzel şehir, Balıkesir.
Herkes uyurken gezdiğim, filtresiz sigara içtiğim,
Sabahladığım, bel bağladığım.
Bir çay içimi memleketim.
Sende girdim yar koynuna, sende öptüm ilk dudağı.
Sende sarhoş oldum, sende içtim ilk şarabı.
Bir çay içimi memleketim.
Sende seviştim çamlıkta, sende vuruldum ilk defa.
Sende kanım aktı ılık ılık, şu lisenin yokuşunda.
Bir çay içimi memleketim.
Sende sevdalandım, sende dağlandı yüreğim.
İki aşk arasında sende kaldım.
Off... Yandım ki ne yandım.
Bir çay içimi memleketim.
Sende bıraktım aşklarımı, sevdalarımı, gözyaşlarımı.
Madam BovaryDuygu ve Düşünce
İnsan bazen en çok, zihninde kurduğu dünyaya yeniliyor.
15.06.2026 01:58
Reklam
01.26Duygu ve Düşünce
Tuttur şu dikişi. Kanatma yine. Sustur artık. Çoğaltma yine. Sar artık. Derinleştirme yine.
Reklam
Reklam