Havva

Havva
Insan her daim yaşadigi anı kiymetini bilmeliydi.Başımıza gelen her kötü şeyin bize öğretmek istediği bir amacı vardı.Bazen iyi bazen kötü .Bazen de,yaşamamak için ne kadar uğraşsa da o anı yaşardı insan..
Nasibimde olmayanın peşinde sürüklenmekten de, kalbimin yorulduğu yerlere dönmekten de Allah’a sığınırım. Ne kimseye yük olayım, ne de birinin sözü yüreğime dokunsun.
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Geceler artık beni uyutmuyor; sanki her biri ağır ağır uzayıp üzerime çöken bir gölgeye dönüşüyor… Zaman, karanlığın içinde sessizce büyüyor ve ben, o büyüyen sessizliğin tam ortasında uykuyu kaybediyorum.
Kaybolmak sanırsın ama değildir, İnsanın içindeki yankıya varışıdır aslında. Kışın ortasında, soğuğun susturduğu bir sokakta, Adını bilmediğin yollar seni sessizce çağırır. Rüzgâr savurur, kalbin toplar. Ve kişi, en çok da savrulduğu yerde bulunur.
En derin hakikatleri, insana en çok canını yakan anlar fısıldar.
Sanırım hayatım, hiçbir yere tam olarak kök salamadan; yüzüme yerleşmeyen bir gülümsemenin, dilime düşmeyen bir oh be'nin eksikliğinde, avuçlarımın arasından usulca akıp gidecek.