Muhabbet, bedene değil, ruhadır. Muhabbet, bedenle değil, ruhladır. O yüzden beden ölse bile muhabbet ölmez. Muhabbet, ruhumuzla beraber ahirete gider. Kişi bu yüzden ahirette sevdiğiyle beraberdir. Bu yüzden sevdiğimizin kaderinden pay alırız. Kime muhabbet duyuyorsak o oluruz.Diğer taraftan kişi, muhabbet duyduğuna karşı uzak olmamayı tercih eder. Davranışlarıyla ona yaklaşmaya çalışır. Gözden ırak tutmayarak iletişim kurmanın yollarını arar. Geçtiği yolları arşınlar, sözünü yere düşürmez, kıymet verdiğini hissettir. Gerisi lafügüzaf.Yani gözden ırak olan gönülden de ırak oluyorsa ortada sevgi de yoktur muhabbet de. Kilometrelerce uzakta olunsa bile ruhlar aynı yöne dönüyorsa, kalp aynı idealler için atıyorsa, muhabbet duyulana dair bir söz nabızda oynama yapıyorsa işte muhabbet budur, sevgi de budur.