“Dünyadan Fısıltılar” – kosmosa atılmış bir şüşə içində insanlıq.
Bu kitabı oxuyanda adam istər-istəməz öz-özünə sual verir: “Bəs mən ora nə yazardım?” Carl Sagan və komandası Voyagerın altın plakını hazırlayarkən sanki bütün bəşəriyyətin adından danışmaq cəsarətini göstəriblər. Amma gəlin üzüaçıq deyək – bu, nə qədər “universal” ola bilər?
Kitabın ən vurucu tərəfi mənim üçün o oldu ki, onlar plaka balina fəryadını da qoyublar, 55 dildə “salam”ı da, Bach musiqisini də. Amma eyni zamanda öz dövrünün kölgəsindən qaça bilməyiblər: Soyuq müharibə, Amerika mərkəzli baxış, üstəlik NASA-nın müdaxiləsi ilə çılpaq insan bədənini göstərməkdən çəkiniblər. Yəni biz evə “ən yaxşı halımızı” qoymaq istəyirik, amma əslində orada öz qorxularımızı, utancımızı və təmtəraqlı idealizmimizi də gizlədə bilmişik.
Saganın dili isə möcüzədir – o, astrofizikanı o qədər insani və aydın izah edir ki, sanki plakdakı həkk olunmuş diaqramlar canlanır. Lakin kitabın bir yerində qeyd edir ki, bu mesajı heç kimin tapmayacağı ehtimalı 99,9% –dir. Bəs niyə bu qədər əmək? Məncə, bu plak əslində bizim üçün hazırlanıb. O, bəşəriyyətə güzgü tutur: “Bax, sən nə qədər zəif, nə qədər nəhəng bir yalnızsan, amma yenə də danışmaqdan əl çəkmirsən.
Dünyadan Fısıltılar mənə elə gəlir ki, bir intihar məktubu deyil, bir doğum elanıdır – bəlkə də ağıllı həyatın ən uşaqcasına, ən ümidli anı. Və o altın plak indi də yıldızların arasında uçur, bizim gülüşlərimizi, hıçqırıqlarımızı, və Mozartı harasa aparır. Əgər kimsə onu tapsa, nə düşünəcək? Bilmirəm.
Abe, abisinden gelen telefonla babaannesinin hastanede olduğunu öğrenir ve çok istemese de yola çıkar. İçindeki huzursuzlukla bir benzin istasyonunda tuvalet ihtiyacı için durur fakat kasiyer dahil kimseler yoktur, terkedilmiş bir karavan ve gördüğü plaka huzursuzluğunu arttırırken hemen işini görüp çıkmak ister; lakin kapı üstüne kilitlenmiştir ve havalandırmadan gelen tıkırtılarla korkmaya başlar.
Abe tuvaletten kurtulabilecek mi?
Ordan çıkınca kaçabikecek mi yoksa daha kötü şeyler mi olacak ?
Öncelikle klostrofobi, örümcek,yılan,böcek gibi fobileriniz varsa zor bir okuma olacaktır. Zira bir yerlerden böcek çıkacak korkum geçmedi hala.
Kitapta olay huzursuz edici bir derinlikte işleniyor. Yazarın dili sert, katmanlı ve detaylı. Korkutmaktan ziyade karakterin travmalarını, pişmanlıklarını,iç dünyasını ele alıyor. Karakterin her yaşadığının psikolojik bir anlamı geçmişle bir bağlantısı var. Büyükanneside buna dahil geçmişte bazı sorunlar yaşanmış aralarında.Bir süre sonra hayal ve gerçek çizgisi bulanıklaşıp paranoya bağlıyor:acaba bu gerçekten var mı yoksa zihninin karanlık bir oyunu mu dedirtiyor.Korkudan ziyade daha çok gerilim ve tedirginlik hissettiriyor.
Reklam
Dikkat spoiler içerir.
Robert Langdon ve Katherine Solomon, Prag'a bir sempozyum için gelmiştir. Burada Brigitte adında başka bir bilim insanı ile görüşürler. Katherine, Robert sayesinde Jonas Kaufman'ın yayınevinden ilk kitabını basacaktır. Gece bir rüya görür ve rüyasını Robert'a anlatır. Koşuya çıkan Robert, sevgilisinin rüyasındaki kadını görür ve ölüm olacağını zanneder. Oteli boşalttırır. Ama bir şey olmaz. Çek polisi onu gözaltına alır. Bu arada büyükelçilikten Harris ona yardımcı olmaya çalışır. Büyükelçi Heidi Nagel, eski bir CIA ajanıdır ve müsteşar Judd tarafından işten atıldıktan sonra buraya Büyükelçi olarak gelmiştir. Katherine bilinç algısı, ölüm deneyimi, görmeden bilme gibi konularda bir kitap yazmıştır ama Jonas kaçırılır. Bu sırada sistemlerine girip kitabın silindiğini öğrenir. Kitabın elindeki son hali de yok edilir. Kendi firmasındaki bilgisayarcı işin arkasında CIA olduğunu söyler. Brigitte ölü bulunur. Kendi icadında öldürülmüştür. Sasha Vecha adlı kadın Brigitte'nin yardımcısıdır. Kafasında bir plaka vardır ve Brigitte onu bir önceki denek Dmitri gibi epilepsi krizinden kurtarmıştır. Sasha'nın da bir koruyucusu vardır. Kendine Golem diyen bu kişi, görev icabı Sasha ile flört ediyor diye Harris'i öldürür. İşin içinde iş vardır. CIA, Katherine'in kitabın öncülü olan master tezini 23 yıl önce çalmış bilinç casusluğu için zamanında başarılı olan ama olmamış gibi lanse edilen Stargate projesini geliştirmiş, Eşik adında bir projeyi başlamıştır. Sasha da bunun deneğidir. Projenin başındaki Filch, büyükelçiyi kendine bağlamış ve Prag'a Robert ve Katherine'in hayatını zindana çevirmiştir. Golem ise yeraltında olan Eşik merkezini helyum gazı ile patlatacaktır. Ama Robert da içeridedir. Acaba başarılı olabilecek midir? Nagel Judd'u tehdit konusunda
Yüz yıl öncesinden bir bilim kurgu. O kadar yıl geriye gitmeye gerek yok benim okuldan mezun olmam on yıldır ve o zaman bizim sınıfın robotlar bakışını hatırlıyorum da, muazzam bir "ilerleme." olmuş. Bir robotumuz vardı ve tek yaptırabildiğimiz erik dalına benzer bir hareketti. Tabi bir de yanarlı dönerli ışıkları vardı. Bu kadar. Bu demek değil ki o zamanlar tüm dünya bu durumdaydı, hayır tabii ki sadece bir bilgisayar mühendisliği sınıfının imkanlarıyla o kadarını yapabiliyorduk. Aslında bir parça yapay zekaya da bulaşmıştık ama daha kendimiz bile ayırdında değildik. Mesela biz ona kendi kendine öğreten sistemler diyorduk. Biraz öğret ve gerisini öğrenmesini izle. Benim bitirme tezim plaka tanıma sistemiydi. Plakaları saydırıp duruma göre ışıkların aralığını uzatma kısaltma yapıyordum. Ki görüntü işleme de yeni bir durumdu. Hocalarımın yardımı olmadan zor olurdu. Şimdi mi? Çok kolay. Biraz bu işlere merakı olan görüntüyü işleyebilir. Yapay zeka kullandığını zanneden insanlara gülüyorum. Bu yapay zeka kullanmak değil, beynini kullanmamak. Arama motoru değildir yapay zeka. Neyse.
Bilim Kurgu türünü hep çok sevdim. Hiç başka tür izlemem. Çekemem zaten. Ama bir Passengers'ı bıkmadan izlerim. Oradaki Arthur robot muhteşemdir. Aurora ve Jim. Yani ben o filmi açar, her yeri karartır izlerim. Ya da izlerdim çünkü en son ne zaman böyle bir şey yaptığımı hatırlamıyorum. Bilim kurgu en iyisi yani.
Robotların ruh ya da his kazandığı senaryoları seviyorum. Bu kitaptaki senaryo da öyle bir durum. Kendi fikrinden çok gerçekçi yaklaşıp şunu söyleyebilirim; hiçbir zaman böyle bir şey gerçekleşmeyecek. Çünkü ruh üfleyen Allah. Ha bu demek değil ki robotlar dünyayı ele geçiremez. Geçirmiş bile olabilirler. Kimse beynini kullanmaya gerek duymuyor, kimse fiziksel olarak çalışmak
R. U. R. – Rossum'un Evrensel RobotlarıKarel Čapek · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20241,229 okunma
Herkese Merhaba....
Bu gün sizlere Gökyüzü Çocukları kitabı ile geldim. En yakın arkadaşımın tavsiyesi ile aldığım ve severek okuduğum bir eser oldu. Kitabımız bize hem çocukların gözünden dünyayı gösteriyor hem de umut etmekten asla vazgeçmemiz gerektiğini hatırlatıyor. Tavsiyemdir...
Gelelim Konusuna;
"Bir alim olan Charles, Sophie'yi bir gemi kazasından sonra çello kutusunun içinde bulur. Sophie on iki yaşına gelene kadar kendilerine göre muazzam bir hayat yaşayan ikili devletin Sophie'yi almaya karar vermesiyle ne yapacağını şaşırır. Diğer kızların aksine etek değil pantolon giyen, okumayı ve müziği çok seven, herkesin aksine annesinin yaşayıp bir gün onu bulacağına emin olan Sophie herşeyden çok sevdiği Charles bırakmamaya kararlı olsa da elinden hiçbir şey gelmez. Aynı gün bulunduğu çello kutusunun üstündeki plaka da bir adres gördüğünde ise Charles ile bütün riskleri alarak Paris'e annesini bulmaya bir yolculuğa çıkarlar. Bir süre sonra gün içinde Charlie ile annesini bulmak için çabalarken, geceleri yeni tanışıp kimseye anlatmadığı yetimhaneden kaçmış çatıda yaşadığını söyleyen Matteo ile çatılarda vakit geçirmeye başlar. Şimdi Charlie gündüzleri bir avukat bulup annesini araştırmaya çalışırken Sophie geceleri Matteo ile yeni şeyler öğrenmekte ve annesinden izler aramaktadır. Neler olacak? Sophie annesini bulabilecek mi? Bu süreçte neler yaşayacak? Bir anda hayatına giren Matteo'nun hikayesi ne? Öğrenmek isteyenlere keyifli okumalar dilerim ..."
Günaydın size harika bir kitap ile geldim. @pskasenanisikli @pukkayayinlari çıkan #infernokanto2 biliyorsun Hikayemiz Helenin kardeşi Alinin #inferno da aramaya gelmesi ile başlamıştı.Demir'le alakası olmayan bir olay Helen ve Demir'in yakınlaşmasını sağlar. Cehennemin Hadesi persephone'sini bulmuştur. Alinin yarattığı karmaşa her geçen gün Demir, Helen'i birbirine yakınlaştırır. Demirin psikolojik travmalarına rağmen Helen ile yaşamak istedikleri ve aralarındaki geliştikleri bağ Efsane bir hale gelir. Güven ikisi içinde büyük problemdi birbirleri için güven problemini ortadan dahi kaldırdılar artık göz teması ile anlaşabilir hale gelirler.Alinin kurduğu Çarkın dişleri hala işlemekte ve Helenle Demiri arkasından sürüklemektedir. Tam yaklaştık dedikleri anda Alinin yaptığı başka bir hamle ile kendilerine bu sefer Yunanistan'da bulurlar plaka sokakta gezerken Hele'nin ailesi ile karşılaşırlar ve ilk defa kendini sevgilim kategorisinde bulur. Bundan da gayet büyük zevk alır her şey iyi gidip Alin'den haber Beklerken Helen bir telefon alır. Yıllardır görüşmediği dedesi onları bir davete çağırır kardeşinin geleceğini de söyler.Saral ailesine ait sıralar dünyası böylece aralandı olur. Tabii bizimkiler davete gitti minyatür şeytan Alinin arkasında dedesi olduğunu da öğrenmiş oluyoruz. Alin'in yaratmış olduğu kartlar icat ettiği makine tamamen dedesinin Alin'in üstüne oynamasıyla ortaya çıkıyor. Bu arada ınferno'da Alin haber uçuran bir Köstebeğin varlığı da gün yüzüne çıkmış oluyor. Davette 4. Kart ele geçirilirken Alin'in zekası daha da ortaya çıkar.Helen, Alin ile Demir arasında kalır. Biri canına can katan digeri ise onun için yaratıldığını düşündüğü adamdır. Bu kadar kargaşanın içinde hem kadınını hem de yuvam dediği yeri korumak zorundadır.
Ülkeye döndüklerinde 5.
Reklam
Reklam