Sokrates’ten önce mantık toplum tarafından dışlanıyor, kötü bir davranış olarak görülüyor ve insanın şerefine leke sürdüğü düşünülüyordu.
İnsanın akıl vermek yerine emir verdiği yerde mantık yürüten kişi bir palyaço olarak kabul ediliyordu. Kimse öyle bir palyaçoyu ciddiye almaz ve ona gülerdi.
Reklam
Kişinin yüzü çirkinse, ruhu da çirkin diye düşünülür.
Ağzına hayatın soluğunu üflüyor, yüreğine ölümün tohumlarını serpiyorsun.
Dalgaların hikayesini dinleyen sahiller gibi, ruhunun sözlerini dinleyeceğim. Seni hatırlayacağım Selma, bir yabancının sevgili ülkesini hatırlaması gibi, aç bir insanın bir şöleni hatırlaması gibi, tahtından indirilmiş bir kralın görkemli günlerini, bir mahkumun özgür olduğu huzurlu günleri hatırlaması gibi hatırlayacağım.
Reklam