Kendimizi hayvanlardan ve bitkilerden üstün görmemiz büyük bir aldatmaca, insanlık diye yücelttiğimiz şey aslında ne aşağılayıcı bir kavram.
Herkesin bir şemsiyesi var kendini koruyacak, seninse yok, bir an önce şemsiyeni açmaya bak, çünkü bu yağmur hiç dinmeyecek.
Her insanın içinde iyi ve kötü, yan yana durur.
Hangisini beslersen o galip gelir.
Hayat televizyondan daha eğlenceli olduğu için bir koltuğa oturup patlamış mısır yiyen bir seyirci değil, ama hareket eden, konuşan bir seyirci haline gelmişti.
Sokrates’ten önce mantık toplum tarafından dışlanıyor, kötü bir davranış olarak görülüyor ve insanın şerefine leke sürdüğü düşünülüyordu.
İnsanın akıl vermek yerine emir verdiği yerde mantık yürüten kişi bir palyaço olarak kabul ediliyordu. Kimse öyle bir palyaçoyu ciddiye almaz ve ona gülerdi.
