Papaz okulunda olduğu gibi her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü efendim, herkes bizim nasıl yaşamımız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır. Ne var ki, hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez.
Büyük bir hastalık geçirmeyenler, her şeyi anladıklarını idda edemezler.
Ellerimle hasta bacağımı tutuyorum ve onun ölümünü kendi ölümümden daha dehşetli buluyorum.
Az ümit edip çok elde etmek hayatın hakiki sırrıdır.