Albert CAMUS'den bir alıntı ile başlıyoruz: "Hayata karşı işlenen bir günah varsa, bu günah, hayattan Umut kesmekten çok, başka bir hayat umup bu hayatın muhteşemliğini gözden kaçırmakta yatar."
"Şimdi diyorum ki ben sana, her şeyin bir anlamı var. Çiçeğin, böceğin, dalları eğen rüzgarın, ağzımızdan çıktıktan sonra uzayda yüzyıllarca asılı duran sözcüklerin bir anlamı var. Hiçbir şey kaybolmuyor. Hiçbir hıçkırık, Hayal kırıklığının yaydığı hiçbir titreşim, içimizde bir coşkunun Pırpır kanatlanışı, asla kaybolmuyor. Kainat gibi, insan da enerjisini sakınıyor. Sonra dağınık duran her şey, biz onu çağırmayı bilirsek, bir yapbozun parçaları gibi birleşip bir şey söylüyor. Sonra yine dağılıyor...