İnsanlar eğer birbirlerini daha iyi anlamış olsalardı, hiç şüphesiz birbirleriyle daha iyi geçinirler ve birbirleriyle daha yakın ilişkiler kurabilirlerdi.
İnsan tabiatını gerçekten bilmek isteyenler, ancak kendini başkasının yerine koyabilme, başkalarının duygularını ve heyecanlarını paylaşabilme (empati) yetenekleri ile insanların değerini ve önemini fark edenler, yani kendileri de ruhsal bunalımlar geçimiş olanlar ya da başkalarının ruhsal bunalımlarını tam olarak anlayabilenlerdir.
ODAMDA SÜKÛT
Tavan bir anne gibi eğilmiş üzerime,
Duvarlar etrafımda kardeşlerim gibidir;
Sır dolu gözlerini vermişler gözlerime
Söylemek istiyoruz, çıkmıyor ki sesimiz!
Benim mi, onların mı, atan kimin kalbidir?
Birbirine karışıp gidiyor nefesimiz!