"Kelimeler, yalnızlığı unutturdu ve yalnızlık, kelime ile birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, yalnızlığı anlattı ve yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız kelimeler acıyı dindirdi ve kelimeler insanın aklına geldikçe, yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu."
"Her olayı. Eski bir yara izi içinde sızladı, her eğilişinde insanlara.
Dünyaya bir daha gelişinde
Çocuk ve korkusuz yaşamak ister sürekli.
Büyümek, yalnız tutunanlara gerekli.
İkinci gelişinde çırılçıplak dolaşacak.
Kelimenin bütün anlamıyla çırılçıplak"
"Turgut başını öne eğdi kızarak. 'Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim,' dedi: 'Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.' "