Düşmüş birinin o düşkünlüğünde, kirlenmişliğinde bile sevilmek istemesi; nereden kaynaklanıyor olabilir? Hayvansı bir dürtü mü yoksa bu ya da alçakça duyguların ağır boyunduruğu altında boğulan ruhun, cılız çığlığı ve utanmazlığın manda gönüne dönmüş kabuğundan yine de dışarı ulaşabilen "Kurtarın beni kardeşler!" haykırışı mı?