Okan Sarıkaya
@0kanlll
Öfkem bana ait bir şey. Yakın hissetmediğim birine nasıl gösteririm onu. Onlara da size davrandığım gibi davranmış olurum. Asıl o zaman kötülük etmiş olurum size.
Sevince isterim ki her şey aşka göre olsun, onun kanunlarının dışına çıkmasın. Hatta bu kanunlar bizi bazen kendi mahvımıza, kendi yok oluşumuza mahkûm etse bile gene ona boyun eğmekte sebat etmeliyiz. İnsanlardan nefret etmesem, onlara acımam lazım gelirdi. Acımak; kuvvetli bir karakteri uçurumlara sürükleyebilir.
Şimdi onu nasıl inandırabilirim bütün bu süreyi onunla birlikte yaşadığıma? Onu unutmuş gibi yaşarken onu düşündüğüme? Anlamaz, görünüşe kapılır, anlamaz. Başkasına rastladığım için, bu yeni ilişkinin her şeyi unutturduğunu düşünür. Oysa her şeyi hatırlıyorum.
Asrın Romanı
"Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok.” Oturduğu yerden insanları tanıyamayacağını söyledim. Bu tutumla kimseyle arkadaş olamazdı. “Öyleyse, ben de hayatımın sonuna kadar aynı yerde kımıldamadan oturacağım,” dedi. “Herkes istediği kadar koşsun. Beni anlayacak insan, oturduğum yerde de beni bulur. Oturacağım ve bekleyeceğim. Yerinde oturan Selim’e değer vermeyenlerin, Selim’in gözünde de değeri yoktur."
Yeni bir dünya var anlıyor musun Olric. Her şeyi geride bırakmak gerekiyor. Bir sabah kalkacaksın, arkana bakmadan.