Ne yapayım, suratım hep asık, geride durmayı yeğliyorum. Toplumdan kopmak, kendimle baş başa kalmak benim "ülküm"ün en önemli parçası, yapmam gereken bu. İnsanlara yardım etmek istiyorum, fakat yardım edebileceğim kimseyi göremiyorum. Çünkü insanlar bütün iyi duygularını, güzellikleri yitirmiş haldeler. Hiçbirisi mertçe yanıma yaklaşmıyor, neden bu girişimi benden bekliyorlar? Bunları hep kendime soruyorum, fakat cevap alamıyorum. Ben soylu bir yaratığım, bunu da her şeyimle kanıtladım. Kim bana mert ve dürüst davranırsa, benden aynı davranışı görecektir...