“… yaktığın evden bile yanmadan çıkamayan sen, kırdığın kalpten çıkıp gidebileceğini mi sandın? Sen her zaman bir çocuktun. Yaktığın ateşe de kırdığın kalbe de sadık kaldın.”
“…Yanan ateşten korkma artık, oğlum. Sen ve ben bir gece yandık, küle döndük ve bitti. Kül tekrar yanmaz, Ardik. Hiçbir ateş, senin içinden çıktığın ateşten daha yakıcı olmayacak artık…”