Sedef

Şairlerin dediği gibi, Akhilleus benim ruhumun yarısı.
Sayfa 293
Reklam
Zihnim felaketlerle, tufanlarla kaynıyor. Deprem olmasını, yanardağların patlamasını, dünyayı sel basmasını istiyorum. Bütün hiddetimi, bütün kederimi tutabilecek kadar büyük tek şey bunlar. Dünyanın ters yüz edilen bir sepet dokusu yumurta olmasını, ayaklarımın dibinde parçalanmasını diliyorum.
Sayfa 281
Aşkın ve kederin asla sona ermeyen acıları.
Sayfa 167
Deidameia, kadınları benim için dans ettiğinde ne olacağını düşünmüştü acaba? Gerçekten de Akhilleus’u tanımayacağımı mı zannetmişti? Onu yalnızca dokunarak, yalnızca koklayarak bile tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden, ayaklarının yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile, dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu.
Sayfa 135
Bu dünyada bir an daha dayanamayacağım, diye düşündüm. “Öyleyse çocuğum, başka bir dünya yap.”
Sayfa 290