Balina Düşüşü adlı kitap, yazar Daniel Kraus tarafından yazılmış bir hayatta kalma romanıdır.
Kısa özet: Jay Gardiner, ölen babasının cesedini bulmak için Pasifik Okyanusu'nda dalış yapar. Ancak dalış sırasında dev bir ispermeçet balinası tarafından yutulur. Balinanın içinde sınırlı oksijenle hayatta kalmaya çalışan Jay, hem ölümle mücadele eder hem de babasıyla ilgili geçmişindeki suçluluk duygularıyla yüzleşir. Kitap, hayatta kalma mücadelesi, aile ilişkileri ve insanın kendisiyle hesaplaşmasını anlatır. �
İthaki Yayınları +1
Ana fikir: İnsan, en zor koşullarda bile yaşam umudunu ve mücadele gücünü kaybetmemelidir.
Ebru Asya / Sessiz TaşıyıcılarKitap Alıntısı
Uzun yıllardır engelli sorunları başta olmak üzere toplumsal konularda kaleme almış olduğum yazılarımla yerel gazete ile haber sitelerinde köşe yazarlığı yapmaktayım. Yazmış olduğum yazıları aynı zamanda edebiyat sitelerinde de paylaşırım.
Yıllarca engelsiz bir Türkiye ve engelsiz bir Malatya yaratılabilmesi amacıyla birlikte omuz omuza mücadele ettiğimiz can dostum Yücel Doğanşahin’in, 3 Mayıs 2021 tarihinde vefat ederek aramızdan ayrılmıştı. Onun hatırasını yaşatmak adına Can’ım Tenimden Ayrıldı adlı kitabı çıkarmıştım.
Çıkardığım kitabın geliriyle iki okulun kütüphanesine destekte bulunmuş ve bu konuyla ilgili de “Her kitaplık bir hapishane kapatır.” başlıklı bir yazı yazmıştım. Kaleme almış olduğum yazım 9 Ocak 2023 tarihinde hem Edebiyat Defterinde hem de başka bir edebiyat sitesinde “Günün Yazısı” olarak seçilmişti. Aynı gün şiir başlığında ise “Rıh” adlı şiiri ile “Günün Şiiri” olarak seçilen Ebru Asya olmuştu.
Onunla tanışmamız tesadüfen gelişen bu olay nedeniyle olmuştu. Güne gelen yazımı görüp okuduğunda etkilenmiş ve kütüphane projesine destek vermek amacıyla yorum yazarak benimle iletişime geçmişti. Onun adını ilk kez bu sayede duymuş oldum. Benim yazım ile onun şiiri aynı gün seçilmeseydi yollarımız muhtemelen hiç kesişmeyecekti.
Okullarda oluşturacağım kütüphane için yolladığı kitaplardan sonra da 6 Şubat 2023 tarihinde yaşadığımız depremin ardından herhangi bir sorun yaşayıp yaşamadığımızı merak ederek aramış, bir şeye ihtiyacımız olup olmadığını sorarak kötü günlerin dostu olduğunu da göstermiş olmuştu.
O günden bugüne kadar da bayram, yeni yıl gibi özel günlerde iletişimde bulunan Ebru Asya, vefanın en güzel örneğini göstermeye devam etti. Ayrıca, can dostum Yücel Doğanşahin’in anısına çıkarmış olduğum Can’ım Tenimden Ayrıldı kitabı için de güzel
Reklam
1 ayda sakin sakin okumam sanırım klasiklerin kadın yazarların dingin anlatımından kaynaklanıyor. Bu kitaptan günde birkaç sayfa okumak yavaşlamamı sağlıyordu hayatın telaşesi içinde.
Spoiler:
Jane ve Bingley’nin aşkı dönemin geleneksel aile yapısı gereği çok fazla uzadı diye düşünmekteyim. Sonunda kimsenin etkisinde kalmadan birleşebildiler. Mr. Darcy’nin küstah, gururlu tavırlarına karşı önyargılı davrandığını gören Elizabeth Bennet ise yelkenleri suya hemencecik indirdi. Fikirleri, Darcy’nin yaptığı iyilikler karşısında değişiverdi. Ancak birbirleri hakkında hiç de iyi düşünmüyorlardı. O yüzden bu iki karakterin ben uyumlu olacağını hiç sanmıyorum. Eğer kitap evlilikleri sonrası devam etseydi tabii :) Lydia’nın resmen kocaya kaçması ailede büyük yankı uyandırdı ve namus belasına eski İngiltere döneminde de şahitlik ediyoruz. Annelerinin dedikoducu ve hoppa yanını alan kız kardeşlere nazaran Jane ve Lizzy’nin ağırbaşlılığı babalarından geliyor diyebiliriz. Olay anlamında başka da bir şey olduğu söylenemez ama daha önce de söylediğim gibi kitabın sakin yapısı beni sanki evlerinin arkasındaki güzel manzaralı patikada serin bir yürüyüşe çıkarıyor
4/10
2026 14. kitabı
Merhabalar,
Bu sefer kitapla alakalı bir inceleme ve değerlendirme yapmaktan ziyade ilk defa Virginia Wolf okuyacaklara minik bilgilendirme ve uyarılarda bulunmak istedim.
1-Öncelikle, yazar bilinç akış tekniği ile yazıyor ve 210 sayfalık bu kitapta sadece 1 günde yaşananlardan bahsediyor. Süreç şöyle, en basit örnekle anlatıyorum, mesela yolda yürürken aklımıza bir şeyler geliyor ya, kendimizi düşünüyoruz, kafamızdan geçenler oluyor, yolda birisini görünce fikirlerimiz ona kayıyor, bilinç akışı bu. Aslında kafamızdan geçenlerin bir anlatısı. Günlük hayatımız süregelirken.. Yazar bu tekniği kullandığı ve insan kafasındaki fikirler sürekli değiştiği için, oluşturulan karakterlerin fikirleri sürekli bir devinim halinde ve anlatı bir karakterin bilincinden diğer karakterin bilincine hızlı bir şekilde geçebiliyor.
2-Dolayısıyla kitabı okurken sakin kafayla ve çok acele etmeden okumanızı tavsiye ediyorum.
3-Dili güzel, yer yer bir delinin kafasındaymış gibi hissettiğiniz ve bağlayamadığınız olaylar oluyor ama sakince okursanız farklı bir deneyim olacaktır diye düşünüyorum.
4-Son olarak karakter sayısı çok fazla. Bu karakterlerden, Clarissa Dalloway, Richard Dalloway, Peter Walsh, Sally Seuton, Hugh Whitbread, Miss Killman, Septimus Warren Smith, Lucrezia/Rezia Warren Smith ve William Bradshaw baskın olanlar. Bunlara dikkat ederseniz, okumanızda kopuşlar en aza indirgenmiş olur.
İyi okumalar diliyorum.
Sevgiyle kalın.
Aşkın bakışları aşkın aşkıyla olabilir peki aşkın bakışı nedir
Biyoloji, kimya, matematik, fizik, sosyoloji, tıp bunların aşk ile ne alakası var diye soracak olursanız -ki sorarsanız mantıklı olur sorunuz- dergiyi okuduktan sonra bakış açınız bambaşka pencereler açılabilir hazır olun ve okuyun
Çakırdikenlerinden Doğan İsyan: İçimdeki İnce Memed
Yaşar Kemal’in İnce Memed’ini okurken içimde uyanan ilk duygu, o kavurucu Çukurova sıcağının tam ortasında, boğazımı düğümleyen o derin çaresizlik oldu. Kitap boyunca kendimi Değirmenoluk köyünün çakırdikenleri arasında, Memed’le birlikte yalınayak koşarken, onun can acısını kendi tenimde hissederken buldum. Yaşar Kemal öyle bir dil yaratmış ki, sayfaları çevirdikçe o toprağın kokusunu duyuyor, rüzgarın uğultusunu işitiyor ve insanın insana ettiği zulmü gördükçe içten içe büyük bir öfke büyütüyorsun. Abdi Ağa’nın o doymak bilmez gücü, köylünün üzerindeki o sindirilmiş, kabullenilmiş korku içimi daralttı; "Neden kimse ses çıkarmıyor?" diye isyan etmek isterken, aslında o korkunun insanı nasıl felç ettiğini çok derinden hissettim. Memed’in dağa çıkışı, sevdiklerini koruma çabası ve Hatçe’ye olan o saf sevdası içimdeki o karanlığı biraz olsun dağıttı ama her darbede, her kayıpta onunla birlikte benim de yüreğim kanadı. O gencecik çocuğun omuzlarındaki yükün ağırlığı altında ezilirken, aslında onun hırslarından değil, tamamen mecburiyetten, başka hiçbir çaresi kalmadığı için o tüfeği eline aldığını görmek canımı çok yaktı. Memed dağlarda izini kaybettirip o efsanevi mavi duman olup uçtuğunda, içimdeki o öfke ve hüzün yerini garip bir hafiflemeye, göğsümü kabartan bir umuda bıraktı. Kitabın kapağını kapattığımda anladım ki, içimde yankılanan şey sadece geçmiş bir dönemin hikayesi değil; haksızlığa karşı ne zaman boyun eğecek gibi olsam içimde uyanacak olan o hiç sönmeyen adalet ateşi ve "Hayır!" diyebilmenin o asil, insanı insan yapan gücüymüş.
Reklam