Tanzimat'tan evvelki devirde,İstanbul'daki padişahtan başka ancak üç kişi,ata,eğer tercih ederlerse arabaya binmek hakkına sahiptiler.
Bu üç kişi de İlmiye sınıfının en yüksek simaları olan şeyhülislam,Rumeli kazaskeri ve Anadolu kazaskeri efendileriydi.
Vezirler,devlet ricali ve zâta mahsus bahşolunan bir imtiyaz ile akalliyet âyan ve etrafı ancak ata binebilirlerdi.
17.asrın ilk yıllarına kadar ricâlden sayılmayan memurin,serveti ne olursa olsun halk,büyük şehir içinde ata da binemezdi.