İkimizin konuşabileceğimiz bir dil var, ama o ağır işittiği için beni duymuyor zaten. Duyabildiklerini de hemen sonra unutuyor. –Ne büyük bir mutluluk.–
Bırak beni artık. Bu camdan çırılçıplak aşağıya atlayacağım. Sana karşı değil bu. Çocukluğuma karşı. Bu kente, bu eve, bu halılara, bu değişmeyen her şeye, bu ölmeyen herkese karşı.
Sanki tüm savaşlar bitmiş,
Dünyada aç çocuk kalmamış gibi
Balkon terliklerini yıkadım köpüklü suyla.
Sanki içimin ısınması cepte gibi,
Kruton hazırladım çorba pişirdikten sonra.
Yazıp da geldim sandıkları sözlerimi
Söylemeye devam edeceğim, şaka sansınlar.
Bir daha da hiçbir şeyden böyle korkmayacağım,
Gerekliyse deli desinler.
Ben her gece bir roman yazmış kadar niyet ederim,
Şairlerin ikinci şiirlerine aşina olurum
Kızıma miras bırakmak için.
Fırtınanın ve kâbusun şarkısını def eder,
Kanatlarımı büyütürüm sıfırdan.
Ben her yaşadığım yerde, bir ağaç tutarım kendime,
Mevsimleri oradan anlarım.
Şimdi benimseyemedim buraları ama
Bir ağaç var sokağın başında,
Penceremden bakınca aceleci bahara gitmekte.
Köpek Gibi Büyütülmüş Çocuk'ta psikiyatrist Bruce Perry, biri kitaba ismini vermek üzere on iki bölümde travma geçmişi olan çocukların yaşanmış hikayelerini anlatıyor. Kendisinin de ifade ettiği üzere bu hikayeleri okumak bazen ağır gelebiliyor ve zamana yaymak gerekebiliyor.
Kitap, olumsuz deneyimlere maruz kalan çocuk beyninde görülen olayları ve iyileşmeyi anlatıyor hikayelerin içinde, herkesin anlayabileceği bir şekilde. Ayrıca travma öyküsü olan çocuklara yaklaşımın ve tedavinin yollarını sunuyor.
Kitabın ilerleyen basımlarında eklenmiş soru cevap kısmı tek başına dahi çok öğretici bir nitelikte. Ayrıca soruların büyük kısmına dair fikir sahibi olacak kadar öğretici bir okuma yaptığınızı da göstererek kitabın başarısını bir kez daha ortaya koyuyor.
Stresin yarattığı etkiyi ve beynin iyileşme kapasitesini anladığımız zaman bu çocuklara daha umut dolu ve faydalı yaklaşabilir, hayatlarına sağlıklı bireyler olarak devam etmeleri için aksiyon alabiliriz.